I don t want to wait ...

aaaaaaaaaaa jestem gejem.

Wpisy

  • wtorek, 15 maja 2012

    • Step by step

      Z dnia na dzień staję się coraz bardziej śmielszy co widać (chyba - ja widzę :D) na moim blogu (opublikowałem dwie swoje fotki...szał) ale nie tylko. Więcej rozmów, więcej otwartości, mniej strachu ale odrobinę mniej. Wciąż bardzo się boję i to nie jest lęk jak przed wizytą u dentysta a jak przed pustką i samotnością - nieuleczalny. Granicę przesuwam bardzo powoli, tak by nie wywołać szoku w samym sobie. To nie jest tak, że wyznaczyłem jakieś etapy które za wszelką cenę muszę osiągnąć, po prostu nie chcę stać w miejscu. Każdy krok, choćby w złą stronę, jest lepszy niż stanie w miejscu.

      Skąd to wiem? Do tej pory myślałem, że moja szczerość i otwartość przed Anką nie była dobrym pomysłem. Wstydziłem się tego, wstydziłem się siebie i bardzo długo nie mogłem spojrzeć jej w oczy. Rozmawiając z nią wpatrywałem się w podłogę, chmury, sufit... Jednak przez ten czas zobaczyłem, że jej podejście, sympatia, przyjaźń wcale się nie zmieniły. Owszem, często robimy sobie jaja z mojego gejostwa ale to dobrze bo w jakiś sposób oswajamy się z tym.

      Poza tym, wciąż poznaję (w większości wirtualnie) nowe osoby. Choć w dużym stopniu są to ludzie szukający dupy na raz (niestety), to są i perełki, z którymi chce się rozmawiać, poznawać, spotykać... Wczoraj do północy gadałem z jednym chłopakiem - dzięki czemu wcale ale to wcale się nie wyspałem, nic to. Było fajnie, sympatycznie, momentami erotycznie, no i dowcipnie a dowcipkowanie ja lubić. I mimo, że pewnie nic z tego nie wyjdzie to cieszę się, że poznaję takich NORMALNYCH ludzi.

      Kocham chwile kiedy przychodzi fascynacja drugą osobą. I choć czeka mnie nie jeden szary i ponury dzień, przepełniony smutkiem i tęsknotą to wiem, że zrobiłem malutki krok do przodu. Może już bliżej niz dalej? A może jutro powiem że to nadmierny optymizm?

      A żeby nie było tyle słodyczy i lukru, to jestem przeziębiony. K****!!! 

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (4) Pokaż komentarze do wpisu „Step by step”
      Tagi:
      Autor(ka):
      chybajasam
      Czas publikacji:
      wtorek, 15 maja 2012 07:25

      Opcje

  • poniedziałek, 14 maja 2012
  • sobota, 12 maja 2012

    • "Wielkieś mi uczyniła pustki..."

      Długo myślałem czy dam radę coś napisać i czy w ogóle chcę. Skoro postanowiłem opisywać tu wszystkie ważniejsze wydarzenia mego życia to nie mogłem tego pominąć. Miałem nadzieję, że zapomnę ale już od dwóch miesięcy czułem, że zbliża się ten dzień.

      12 maja. Pamiętam byłem w pracy gdy zadzwonił do mnie jej ojciec. Zdziwiłem się, miałem nie odbierać bo przecież od jakiegoś czasu nie utrzymywałem z nią kontaktu ale odebrałem. Pamiętam tę ciszę, wiedziałem że tam jest ale z jakichś powodów nie może nic powiedzieć. I nagle te kilka słów, jej imię, samochód, szpital... niczym telegram. Świat się wtedy dla mnie zawalił. Co, jak, kiedy, dlaczego? Wypadek. To koniec.

      Wróciłem do domu akurat była u mnie moja Mama. Rozpłakałem się jak tylko przekroczyłem próg domu i długo nie mogłem wydobyć z siebie choć jednego słowa. Znali ją dobrze, bez ich wsparcia czułem, że sam wtedy umrę. Jakby ktoś odbierał mi cząstkę mnie. 

      Jak to zrozumieć? Dlaczego? Bez sensu... Pretensje do boga, w którego nie wierzyłem - to głupie. Wykrzyczałem mu cały swój ból i życzyłem tego samego... - głupie.

      Jak już wcześniej pisałem do dziś mam jej numer telefonu i czasem zdarza mi się go wybrać, jakby z nadzieją, że odbierze. Nie potrafię go wykasować.

      Często do niej mówię, zwłaszcza nocą. Kiedyś pisałem do niej listy.

      Pamiętam ten uśmiech.

      Dziś byłem u niej z samego rana.
       

      Wielkieś mi uczyniła pustki w domu moim,
           Moja droga Orszulo, tym zniknienim swoim.
      Pełno nas, a jakoby nikogo nie było:
           Jedną maluczką duszą tak wiele ubyło.
      Tyś za wszytki mówiła, za wszytki śpiewała,
           Wszytkiś w domu kąciki zawżdy pobiegała.
      Nie dopuściłaś nigdy matce sie frasować
           Ani ojcu myśleniem zbytnim głowy psować,
      To tego, to owego wdzięcznie obłapiając
           I onym swym uciesznym śmiechem zabawiając.
      Teraz wszytko umilkło, szczere pustki w domu,
           Nie masz zabawki, nie masz rośmiać sie nikomu.
      Z każdego kąta żałość człowieka ujmuje,
           A serce swej pociechy darmo upatruje.

                                                                                             ~J. Kochanowski.

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (6) Pokaż komentarze do wpisu „"Wielkieś mi uczyniła pustki..."”
      Tagi:
      Autor(ka):
      chybajasam
      Czas publikacji:
      sobota, 12 maja 2012 19:30

      Opcje

  • czwartek, 10 maja 2012

    • Gwiazda

      Czego spodziewać się po celebrycie, osobie która często w oczach przeciętnego Kowalskiego jest wzorem i ideałem, alfa i omegą? Zazdrościmy mu życia, kasy i tych blasków fleszy. Chcemy bywać tam gdzie on, jeść i ubierać się w to samo markowe wdzianko. Czy jest to coś złego? Jak dla mnie nie ale...
      No właśnie, zawsze jest jakieś ale.
      W mojej głównej pracy mam możliwość spotykania wielu znanych osób, głównie artystów plastyków, pisarzy i grafików. To fajne bo dzięki temu mam możliwość bywania na różnych imprezach kulturalnych na które nie zawsze można wejść z ulicy. Ale nie o tym...
      Dziś poznałem jedną z tych gwiazd, którą zawsze podziwiałem za poglądy, odwagę a przede wszystkim za jej twórczość, która pomimo iż skierowana jest głównie do kobiet to na pewno nie jednemu mężczyźnie pozytywnie zamieszała w głowie.
      Spotkaliśmy się w mojej firmie gdzie przez prawie 3h, wypełniałem druki, wyjaśniałem i odpowiadałem na pytania gwiazdy. Nie powiem byłem trochę zestresowany ale tylko na początku. No toć w końcu siedziała na przeciwko mnie osoba której książki nie dawały mi zasnąć, czasem burzyły myśli, wzruszały itd. 
      I nagle słyszysz pytania które powalają Cię na ziemię. I nie chodzi o jakąś specjalistyczną wiedzę, na prawdę nie. Bańka pryska. Myślałem, jakim cudem gwiazda napisała te wszystkie książki z których ludzie uczą się wrażliwości, tolerancji i tego jak żyć. A tu takie pytania.... Pytania do człowieka nie do specjalisty. To tak jakby podszedł do Was trzydziestolatek i zapytał jak obsługuje się telefon. Szok. Myślałem że robi sobie ze mnie jaja. Z wcześniejszych doświadczeń wiedziałem że Ci artyści to tak bardziej z głową w chmurach a to co na ziemi to tak nie bardzo. Tu jednak liczyłem na coś więcej, na jakąś taką mądrość życiową, pewną zaradność a tu...dupa. Rozczarowanie.
      Dobrze że część naszego spotkania udało nam się przegadać o pozasłużbowych sprawach, nowej książce, a nawet dzieciach, ogrodzie i samochodach. Tu wrażenie i uwielbienie dla gwiazdy na powrót zapłonęło. 
      Dostałem też coś... ale zbyt wiele zdradzać nie mogę.


      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (2) Pokaż komentarze do wpisu „Gwiazda”
      Tagi:
      Autor(ka):
      chybajasam
      Czas publikacji:
      czwartek, 10 maja 2012 17:39

      Opcje

  • środa, 09 maja 2012

    • Komuniowo

      Dla jednych maj to długi weekend, święta narodowe a dla innych matury i komunie.
      Dla mnie maj był zawsze wyjątkowym miesiącem. Nie wiem dlaczego ale był to miesiąc, od którego w moim sercu zaczynało się lato (choć wiem że do niego jeszcze daleko). W tym roku jest trochę inaczej. Jakoś mniej odczuwam ten początek lata a bardziej presję. Presję 12 maja, o czym jeżeli będę miał odwagę i siłę to napiszę oraz presję komunii.

      Pewnie mniej niż bardziej wspominałem tu o moim stosunku do kościoła i boga. Generalnie kieruję się zasadą, że nie odnoszę tego co dzieje się w moim życiu do boga. Nie dziękuję mu za dobro, które mnie spotyka ani też nie złorzeczę gdy coś idzie nie po mojej myśli. Zrezygnowałem z wiary. Dlaczego to piszę? Zbliżają się komunie a ja w tym roku wyjątkowo mam aż 3 do zaliczenia i mam dylemat. Być sobą czy zrobić małą rewolucję? Cała rodzina zna mój stosunek w tej sprawie odkąd, jako osiemnastolatek, nie zgodziłem się na bycie ojcem chrzestnym. Mogę być najlepszym wujkiem, ba nawet chcę nim być ale nie zrobię czegoś co do mnie nie pasuje i w co nie wierzę - to hipokryzja. Nie powiem wywołało to dość duże oburzenie w mojej rodzinie ale na szczęście byli i tacy, którzy przyszli do mnie i powiedzieli - rozumiemy.

      Wracając do komunii. Wszystko było dobrze, nie myślałem o tym do póki nie kupiłem kartek okazjonalnych, do których naturalnie włożę kasę. Kupowałem na szybko więc nie zauważyłem, że w każdej z nich jest już treść życzeń. I co? Nie podpiszę się pod tekstem: "niech Twą duszę wypełni najświętszy sakrament", "Twoje serduszko niech zawsze będzie przepełnione miłością do Boga", "łaska Boża wypełnia każdy Twój dzień" itd. Niby to proste, kupię inną kartkę i napiszę coś od siebie. Kartka to tak naprawdę pretekst do zadania sobie pytania na ile chcę uczestniczyć w tym przedsięwzięciu i na ile mam być szczery?

      Szanuję decyzję innych, ich poglądy dlatego nigdy nie staram się nikogo przeciągnąć na "ciemną stronę mocy". Tylko na ile to dziecko, ten aniołek w białych rękawiczkach wie co się wokół niego dzieje? Na ile Ci rodzice robią to z potrzeby serca a nie bo tak trzeba? Ja sam komunię zaliczyłem, choć z wątpliwościami, do bierzmowania jednak nie dotarłem bo już wyrobiłem sobie poglądy.

      Czy to ślub, pogrzeb czy komunia nigdy nie uczestniczyłem w mszach. Czasami jestem w kościele ale raczej żeby wesprzeć bliskich, wtedy jednak stoję z boku lub na końcu. Raz w życiu zdarzyło mi się, że po mszy podszedł do mnie ksiądz i zapytał czemu się nie modlę, bo nie śpiewam, nie klękam itd. tylko stoję. Odpowiedziałem, powiedział że rozumie, nie ma do mnie pretensji czy żalu i jeżeli kiedykolwiek będę miał  jakąś wątpliwość, chęć porozmawiania o bogu to zawsze mogę tam przyjść. I to mi się spodobało, bo liczyłem na opierdziel a facet zachował się jak człowiek. Nie umoralniał mnie tylko zrozumiał.
      Moja siostra żartuje, że za każdym razem gdy przekraczam (np. turystycznie) próg kościoła to żebym uwarzał na piorun z nieba.... kochana jest :D

      Pozory.

       


       


       

           

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (5) Pokaż komentarze do wpisu „Komuniowo”
      Tagi:
      Autor(ka):
      chybajasam
      Czas publikacji:
      środa, 09 maja 2012 08:41

      Opcje

  • poniedziałek, 07 maja 2012

    • Seks telefon

      Na piwie bez piwa byłem, bo trochę ostatnio przesadzam z piciem a przeca mnie nie wolno. Piwo oczywiście z Anką bośmy nie widzieli się tydzień czasu a wiele się wydarzyło. 
      Niestety wywalili ją z roboty, w sumie to pracowała na zlecenie ale wiadomo o co chodzi... Oboje więc szukamy pracy i doszliśmy do wniosku, że założymy sex-telefon hahaha. Próbki jęków, szczytowań itd. można było usłyszeć dziś za free w knajpie przy świętokrzyskiej. W ruch poszła także bita śmietana i rurki dostarczone nam wraz z kawą. Nie wiem dlaczego ale przy niej mi jakoś odwala i to bardzo ;-)
      Wciąż jednak nie potrafię z nią normalnie rozmawiać na wiadomy temat. To śmieszne ale bardziej otwarty jestem via sms niż twarzą w twarz. Jakoś ciężko mi o tym mówić patrząc jej w oczy ale nie jest to tabu. 
      Na koniec dowiedziałem się, że "zachęcająco kręcę dupcią", podobno od zawsze i teraz to wiele tłumaczy. Przez to wszystko tak się zestresowałem, że idąc do metra, ruchy mi się usztywniły i pewnie wyglądałem jak robokop. 

       

      U nas pewnie też by to tak wyglądało. Babka Kiepska jest najlepsza...szkoda, że już jej nie ma :(

      "3,5 za godzinę..." :D

      "ten pan powiedział żebym się bujała, to się bujam" hhaha

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (5) Pokaż komentarze do wpisu „Seks telefon”
      Tagi:
      Autor(ka):
      chybajasam
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 07 maja 2012 19:59

      Opcje

  • sobota, 05 maja 2012

Wyszukiwarka

Autorzy

Kanał informacyjny


ODWIEDZIŁO MNIE...

Opcje Bloxa